Geld de geprojecteerde levenskracht en eigen waarde.

Geld de geprojecteerde levenskracht en eigen waarde.

Al maanden voel ik in toenemende mate dat ik ‘on deathrow’ zit. De ruimte om me heen sluit zich steeds verder in. Mijn geprojecteerde levenskracht van de oude wereld – geld – is al een tijdje verdampt. Daarbij krijg ik nog meer het gevoel dat ik in de overlevingsstand zit. Een groot deel van mij voelt geen kant meer op te kunnen. Terwijl mijn innerlijk weten hier licht op schijnt en regelmatig het overzicht geeft, wordt ik hier toch vol in onder gedompeld.

Gisteren kwam dit tot een climax. Ik hoorde dat Europa dicht ging voor Amerikanen vanwege het virus. Daarna las ik ergens dat 55.000 Amerikanen binnen kwamen voor een grootscheepse oefening. Een invasie in Europa met groot materieel en machtsvertoon. Het was nodig voor me om zelfs naar de toespraak van Rutte te kijken met daarin de dreiging van lockdown van Brabant en het niet meer kunnen betalen met papieren geld. De dominante vaderlijke toon, die zo vertrouwelijk over komt, die het allemaal wel regelt voor ons. Deze autoriteit hield mij en mijn voorvaderen in gevangenschap. Mijn autoriteit die ik buiten me plaatste.

Het unheimische gevoel van opgesloten zitten werd gigantisch uitvergroot totdat ik vannacht terecht kwam in een ruimte die voelde als een doodskist. Mijn lichaam omsloten door massieve delen waar ik niet de kracht voor had om uit te breken. Twee situaties, een onder de grond en een achter een muur, in gemetseld. Ik zie hele processen voorbij komen.  Van hoe ik daar terecht kwam, de mensen die ik achterliet in de community, die door diepe zielenpijn gingen omdat ik levend begraven ben en zij niets kunnen doen. Ook hun ben ik.  Paniek aanvallen, doodstrijd, ontwaarding, berusting, overgave….ik blijf leven…ik kan zelfs zonder zuurstof. Ik ben zo verbonden met mijn ziel en bezit zo veel geestkracht dat het loslaten van het lichaam zo geleidelijk aan gaat dat ik niet in de gaten heb dat ik sterf en opgeruimd wordt door insecten. Ik kan niet accepteren, niet aanvaarden dat dit mijn lot is. Ik wil de les niet leren. Ik kan hier niet uit vertrekken. Ik kan de mensheid niet meer aankijken. Ik kan mijn geliefden niet meer aankijken.  Op momenten dat ik het zat ben vraag ik om hulp van de engelen, God en Maria. Ik kan ze niet zien. Er is geen genade in mij.

Ik vraag nu deze delen in dit leven terug bij me aan te sluiten. Ze geven aan dat ze mega geestkracht bezitten en nu geleerd hebben dat deze enkel ingezet kan worden vanuit nederigheid en in co-creatie met de levensstroom.  Ik voel genade de brug maken naar mijn schildklier waar ze binnen komen.

Deze week was ik bij een seminar van de Fortunators. Paul vertelde dat het niet hebben van geld zo iets ouds in ons triggert, namelijk doodsangst. Vroeger in de communities, als je geen bezittingen had, en je onder aan de roedel bungelde,  werd je eruit gezet. Dat betekende de dood. Zonder tribe overleefde je niet. Die uitspraak sloeg in als een bom. Dat zit zo ingebakken in ons rudimentaire brein, waardoor we in een gevoel van overleven terecht komen. Vechten, vluchten, bevriezen.  Dat is niet leven, niet creëren, niet verbinden. Dat verklaarde mijn maandenlange achtervolgings gevoel op de achtergrond van doodsangst en zitten op de slachtbank.

In deze tijd zie ik dat we door deze stukken bewegen om uit te komen in het midden, de kern, essentie. Het proces wat ik zojuist beschreef, helpt mij los te laten, volledig te accepteren van het verleden wat in mijn systeem geschreven stond, wat mij tegenhield volledig vanuit mijn levenskracht te leven. Door ze te doorvoelen, te aanvaarden en te integreren opent mijn hart zich verder, neemt mijn eigenwaarde toe, wordt mijn balans en centrum krachtiger, laat ik steeds verder mijn beschermingsmechanismes, mijn ego transformeren naar mijn essentie.

Datgene wat ik in de buitenwereld waarde en macht geef die groter is dan mezelf, laat ik mijn leven domineren en leef ik in een angst modus. Om die niet te hoeven voelen onderdruk ik deze. Nu dit wordt uitvergroot is dit voor mij een teken om mijn eigen waarde, mijn eigen liefde te vergroten. Dit doe ik door alles wat er buiten mij gebeurt  tot mij te nemen om aan te groeien. Een virus, een invasie, tekorten, satanisme…..Ik hoef niet in de angst modus te blijven door te vechten, vluchten, bevriezen of tend to befriend. Dit zijn allemaal tekenen van transformatie.

Daar waar in de diepste donkerste weer iets wordt aangeraakt om in het bewustzijn te transformeren, wordt dan mega vergroot in mijn leven door in de overlevingsstand te schieten. Blijf ik aanwezig met bewustzijn dan kan ik mezelf er door heen bewegen. De tijd lijkt oneindig als ik in de tunnel zit. Geen lichtpuntje te zien. Er niet in gaan is geen optie. Ik weet dat mijn ziel me dan uit dit leven trekt. Ik heb gekozen, dit pad, deze tijdgeest, dit lichaam om heel te worden, thuis te komen en te verbinden met jou, jou en jou. Om die nieuwe wereld te bouwen vanuit co-creatie. Hiertoe laat ik alle delen thuis komen en integreren. Mijn wortels incarneren diep de aarde in contact makend met verloren stukken, mijn levensdraad, dit keer van mijn voorvaderen.

We mogen in deze tijd de verschrikkingen van de wereld aankijken die we met elkaar gecreëerd hebben om te helen en direct het nieuwe toe te laten. Het is zelfwerkzaamheid. Het gaat niet vanzelf. Er is ruimte, stilte en rust voor nodig. Tijd vullen met de redrace brengt je niet in de transformatie die nodig is om met zo veel mogelijk wakkere mensen door te bewegen naar het bouwen van de nieuwe wereld. Een wereld zonder geld, zonder de dominante machtsstructuur. Vanuit gelijkwaardigheid, diversiteit en verbinding.

Op dit moment bouw ik in co-creatie aan een team om eigenwaarde en levenskracht uitgedrukt in de manifestatie van geld bij ons terug te laten stromen in overvloed.  Wil je meer weten neem dan contact met me op.

Delilah Verhoeven

13-3-2020

Ambassadeur van Bewuste Evolutie

Foto: Dimitri Sladkov – Loneliness

Co-Creatie

Co-Creatie

Co-Creatie

Het antwoord op de crisis

 

( Heeze 21 oktober)

 

De volgende stap in de samenleving is co-creatie. In deze bijeenkomst laten we je zien hoe deze sprong in evolutie vorm krijgt en hoe het bij jezelf begint.

 

 

In de samenleving kennen we concurrentie en samenwerking. In concurrentie domineren en bevechten we elkaar. Door samenwerking gebruiken we elkaar middels onderhandelingen om er beiden beter van te worden. Beide vormen vinden plaats in een ‘winst en verlies wereld’.

De mensheid is op alle vlakken van de samenleving in crisis

We hebben deze oude verbindingen en structuren compleet uitgeput. De hedendaagse problemen kunnen we hier niet meer mee oplossen. Nu we alles hebben uitgeprobeerd  en we niet verder komen, is er crisis.

De crisis is een sprong naar een wereld van co-creatie

Door een crisis transformeert de oude vorm naar een nieuwe vorm. In de evolutie zien we dat een crisis een sprong is naar een complexere vorm. Je kan ook wel zeggen het is een geboorte van iets nieuws. Co-creatie is die nieuwe omgangsvorm die ontstaat vanuit samensmelting van 2 of meerdere mensen.

De wereld van co-creatie begint bij jou!

Om te co-creëren vraagt dit op persoonlijk vlak een transformatie. De persoonlijke transformatie ontstaat vanuit een innerlijke drijfveer. Ook wel genoemd het proces van ontwaken ofwel de geboorte van essentie. Vanuit de ontwaakte, nieuwe mens ontstaat middels co-creatie een nieuwe wereld.

 

Wat kan deze bijeenkomst voor jou betekenen?

  • Je kunt meer begrip krijgen waarom er crisis en chaos is.
  • Je krijgt meer inzicht in de evolutie van de mens op dit moment.
  • Je krijgt een beeld van co-creatie en hoe het werkt.
  • Je krijgt inzicht in hoe een co-creatie core group kan bijdragen aan je eigen persoonlijke transformatie?

Je bent welkom op 21 oktober om 19.15u. De deur is open vanaf 19.00u.

Bij  Jules & Delilah thuis: Strabrecht 2, 5591BP Heeze

Bijdrage €10,-.

Voor koffie en thee wordt gezorgd.

Laat weten of je komt:

intomeisee2.0@gmail.com.

We kijken er naar uit om je daar te ontmoeten.

Jules en Delilah.